میبینم که سیزده دقیقه قبل چند تا پست رو تو اینستا لایک کردی

و به این فکر میکنم که چرا من تو بچگی دفتر فانتزی نداشتم
بزرگتر که شدم پلی استیشن نداشتم
بزرگتر که شدم لباس درست حسابی نداشتم
بزرگتر که شدم اون کتابه تو نمایشگاه رو نتونستم بخرم
بزرگتر که شدم اعتماد به نفس نداشتم
فکر میکنم چرا هر چی خواستم نشد
فکر میکنم اگه می شد میتونستم خوشبختت کنم ؟
یا اگه چشمات منو میخواست واقعا تو نگاه تو میمردم؟
یا اگه دستات مال من بود جون به دستات میسپردم ؟
اگه با من تو می موندی همه دنیا رو میبردم ؟
فکر میکنم و به هیچ نتیجه ای نمیرسم که چرا
چرا سهم من از زندگی اینه
من هیچ وقت به نشده ها و نتونستام فکر نکردم و خب خیلی چیزا رو یادم رفته
فقط میگم
اگه تو بچگی دفتر فانتزی داشتم اگه پلی استیشن داشتم شاید اگه اون کتابه رو به خاطر بی پولی از دست نمیدادم
تو رو هم از دست نمیدادم
فکر میکنم به نتیجه نمیرسم
نمیدونم شاید اگه دستات مال من بود جون به دستات نمیسپردم و فقط این آهنگو قبل از رسیدن بهت به یادت گوش میکردم
فقط میدونم
بی تو حتی زنده موندن
بی هدف نفس کشیدن
تا ابد تو رو ندیدن
برا من رنج و عذابه

جبران نمیشوی...